About MinYeﾞ★ng
[SF] Bad Lift !!
posted on 13 Oct 2010 16:34 by minyeong-beaut in FictionTitle : [SF] Bad Lift !!
Author : MinYeong
Couple : MinHo x TaeMin ,, MinHo x …….??
Category : Yaoi
Rate : NC-19
Warning : มินโฮหื่น!! มันสั้นอีกแล้ว แต่อาจจะถึงรสมากกว่าเรื่องที่แล้ว ^ ^” (มั้ง?)
* เรื่องที่แต่งขึ้นมานี้เป็นเพียงจิตนาการและความชอบส่วนตัวของผู้แต่งเท่านั้น โปรดใช้วิจารนญาณในการอ่านด้วยค่ะ *
Author’s Talk : เรื่องนี้ เป็นฟิคแปลงค่ะ ^^'
อีกอย่าง เรทไม่มีอะไรในกอไผ่อีกเช่นเดิม เขียนกำกับไปงั้นแหละ เด็กอ่านได้ ผู้ใหญ่อ่านดี ฮิฮิ....
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ – Bad Lift!! - ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
.
.
.
“แทมิน~~~ พี่มีคนมาแนะนำให้รู้จักแหละ ^^” พี่ชายหน้าเต้าหู้ที่ห่างกับผม 4 ปี เอ่ยเสียงใส
“ใครล่ะคับพี่??” ผมเงยหน้าจากหนังสือในมือ ขึ้นมาถาม
“อิอิ ^^ นี่มินโฮ แฟนพี่เอง >///<” ผู้ชายร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ พี่ชายของผม ยิ้มให้เมื่อผมหันหน้าไปมอง
“พี่ชื่อ เชว มินโฮ นะคับ น้อง....” พี่มินโฮแนะนำตัวเองอีกรอบ
“แทมินฮะ ^^ ยินดีที่ได้รู้จัก” ผมเอ่ยแนะนำตัวเองไปบ้าง
“อ่าคับ น้องแทมิน ^^ ยินดีที่ได้รู้จัก”
“วันนี้มินโฮจะมาค้างที่บ้านด้วยนะ แทมินช่วยทำอาหารเพิ่มอีกที่ด้วยน้า~~~~” พี่อนยูเอ่ยเสียงหวาน พลางเอามือไปเกาะแขนพี่มินโฮอย่างน่ารัก
“ได้สิคับ แล้วผมจะทำเพิ่มให้ ^^” ผมตอบรับคำไป
ในระหว่างที่ผมกำลังทำอาหารอยู่ พี่มินโฮกับพี่อนยู ก็หยอกล้อเล่นกันกระหนุงกระหนิง ดูแล้วน่ารักดีจริงๆ เมื่อไรผมจะมีแฟนกะเค้าบ้างน้า~~~ อิจฉาจริงๆ เล้ย > <
ไม่นานอาหารที่ทำโดยฝีมือผม ก็ถูกเอาออกมาเสิร์ฟ ให้อีก 2 คน ได้ลิ้มลองรสชาติ ผมนั่งกินไปมองภาพคู่รักที่พลัดกันป้อนข้าวให้กันไป เห็นแล้วก็อดอมยิ้มไปด้วยไม่ได้ หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันเข้าห้องนอนของตัวเอง
ผมนั่งอ่านหนังสือไปเรื่อยๆ จนเวลาร่วงเลยไปถึง 4 ทุ่มกว่าๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ผมละสายตาจากหนังสือที่อ่าน ก่อนจะลุกขึ้นไปเปิดประตู
“อ้าว? พี่มินโฮมีอะไรเหรอคับ??” ผมถามหน้าตาใสซื่อ
“.......ให้พี่เข้าไปก่อนได้มั้ย?” พี่มินโฮถาม
“?? ฮะ เข้ามาสิคับ” ผมเปิดประตูให้กว้างขึ้น เพื่อให้พี่มินโฮเข้ามา แล้วค่อยปิดประตู
“ล็อกประตูด้วยสิ......พี่มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยไม่อยากให้ใครรบกวน” ผมมองพี่มินโฮอย่าง งงๆ แต่ก็ทำตามอย่างไม่ติดใจอะไร
“พี่มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมเหรอคับ??” ผมถามออกไป ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงข้างๆ พี่มินโฮ
“พี่คิดว่า.....พี่ชอบแทมิน....” พี่มินโฮสารภาพออกมา
“ห๊า !!!! O O!!! พะ....พี่พูดอะไรน่ะ พี่เป็นแฟนพี่อนยูนะ!!!” ผมเบิกตากว้างทันที ก่อนที่จะยันตัวเองให้ลุกขึ้นจากเตียง แต่วงแขนแกร่งของพี่มินโฮโอบเข้าที่เอวของผม แล้วดึงตัวผมให้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขา
“พี่ชอบเราจริงๆ นะ..... เป็นของพี่เถอะ”
“พะ...พี่จะทะ....อุ๊บ!!!!!”
ไม่ทันที่ผมจะได้พูด ริมฝีปากร้อนๆ ของพี่มินโฮก็ประกบเข้าที่ริมฝีปากบางๆ ของผมทันที ผมพยายามขัดขื่นเต็มที แต่มันดันส่งผลตรงกันข้าม วงแขนที่กระชับกอดแน่นขึ้น ริมฝีปากที่ถูกบดขยี้แรงขึ้นจนมีเลือดไหลออกมา ทำให้ผมแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ผมเริ่มใช้มือทุบตีประท้วงเพื่อให้รู้ว่าตอนนี้ผมหายใจไม่ออก พี่มินโฮผละริมฝีปากออกเล็กน้อย เพื่อให้ผมได้หายใจ แต่ไม่นานนัก ก็กดจูบที่รุนแรงลงมาอีกครั้ง มือหนาเริ่มซุกไซ้รไปตามแผ่นหลัง ก่อนที่จะผลักตัวผมให้ลงไปนอนกับเตียง
กระดุมค่อยๆ ถูกปลดออกทีละเม็ด ริมฝีปากหนาลากจูบลงมาที่ต้นคอพร้อมทั้งขบเม้นอย่างรุนแรงตอนนี้น้ำตาของผมมันไหลออก
มาเป็นสายแล้ว กลัวเหลือเกิน
....ผมต้องตกเป็นของคนๆ นี้จริงๆ ใช่มั้ย ไม่มีทางหนีให้ผมเลยเหรอ....
.
.
.
กางเกงถูกปลดออกแล้วโยนทิ้งไว้ข้างเตียง มือหนาค่อยๆ ลูบไล้แก่นกายของผมอย่างแผ่วเบา
“อื้ออออ.....” ใบหน้าที่แดงกร่ำเพราะความเสียวซ่านของผมเหมือนเป็นการปลุกอารมณ์ให้ร่างสูงเสียมากก
ว่า
ริมฝีปากหนาค่อยๆ เลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆ จนในที่สุดก็ถึงจุดอ่อนไหว ร่างสูงใช้ลิ้นเลียตรงส่วนปลายเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของคนด้านล่างจากนั้นจึงใช้ปากเข้า
ครอบครองแก่นกายแล้วขยับขึ้น ลง เป็นจังหวะสม่ำเสมอ จากช้าๆ เริ่มเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้น เร็วขึ้น และ เร็วขึ้นอีก
“อ้า~~~ ฮึกก...อื้อออออ พะ....พี่มินโฮ.ผะ.....ผมจะไม่.....หะ..ไหวแล้ว.....นะ.....” ผมครางออกมาอย่างเสียวซ่าน ร่างกายบิดไปมาอย่างทรมาน
“ไม่ไหว ก็ไม่ต้องทนสิคับ....” พี่มินโฮถอดปากออกแล้วพูดขึ้น ก่อนจะครอบครองแก่นกายของผมด้วยปากอีกครั้งหนึ่ง แล้วขยับขึ้น ลง ในจังหวะที่เร็วขึ้นกว่าเดิม
“อื้มมมมม~~.....อ้า....ผมจะ...อื้มมมม....อ้า~~~~~~~ ” น้ำสีขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาเต็มโพรงปากของคนร่างสูง แถมร่างสูงยังดูดกลืนจนไม่เหลือสักหยด หลังจากถูกปลดปล่อย สติของผมก็แทบจะหลุดลอย
“คราวนี้พี่ขอบ้างนะ.....” ร่างสูงใช้ปลายลิ้นร้อนเลียช่องทางรักของร่างบาง อย่างโหยหา ทำเอาผมถึงกับสะดุ้งโหยง
“อ๊ะ!!! ....พะ..พี่จะทำ..แฮ่กๆๆ....อะไรอะ...อีก....” ผมถามออกไปอย่างเหนื่อยหอบจากกิจกรรมเมื่อครู่นี้
“ไม่ต้องกลัวนะ เด็กดี พี่ไม่ทำเราเจ็บหรอก” พี่มินโฮเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยน หวังจะให้ผมผ่อนคลาย แต่ว่ามันใช้กับผมตอนนี้ไม่ได้หรอกเนื้อตัวที่สั่นเทาของผมบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าผ
มกลัว ผมกลัวมาก กลัวมากจริงๆ
“ฮึกกกก....ฮือออออออออ....พะ..พี่อย่าทำอะไรผมเลยนะ...ฮือออออ” หยาดน้ำตาแห่งความกลัวถูกขับออกมาเป็นสาย แต่มันไม่ได้กระทบส่วนใดของคนร่างสูงตรงหน้าเลย
นิ้วเรียว 2 นิ้ว ถูกสอดเข้าไปทางช่องทางรักอย่างรวดเร็ว พลางขยับเข้าออกช้าๆ เพื่อให้ช่องทางรักคุ้นเคย หลังจากนั้นก็เคลื่อนวนไปวนมา เหมือนกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง
ผมสะดุ้งเมื่ออยู่ๆ นิ้วเรียวได้ไปโดนจุดๆ หนึ่งเข้า มันทำให้ผมเสียวซ่านไปทั้งตัว
นิ้วเรียวถูกดึงออกมาอย่างช้าๆ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยแก่นกายของคนร่างสูง ไม่ทันที่ผมจะได้ตั้งตัว ร่างสูงก็กระแทกแก่นกายเข้ามาในช่องทางรักอย่างรุนแรง
“อุ๊ก!!!!!.......” ผมถึงกับจุกกับแรงกระแทก รับรู้ถึงการฉีกขาดของกล้ามเนื้อ เนื่องจากของเหลวอุ่นๆ ที่ไหลย้อยออกมาถึงต้นขา
ร่างสูงจับสะโพกของผมไว้ แล้วขยับสะโพกของตัวเองเข้า-ออก เป็นจังหวะ และเน้นย้ำที่จุดกระสั่นนั้นหลายครั้ง จนผมต้องครางออกมา
“อื้มมมมมม....แทมิน...พะ..พี่จะ...อื้มม........อ้า~~~” ร่างสูงปล่อยน้ำสีขุ่นนั้นออกมาเต็มช่องทางรัก ก่อนจะถอดแก่นกายขนาดใหญ่นั้นออกมา แล้วยัดใส่ปากของผม
ผมเบิกตากว้างด้วยความตกใจ พยายามถอนปากออก แต่มือหนากลับกดท้ายทอยผมไว้แน่น แล้วขยับศรีษะของผมเข้า-ออก ตามจังหวะที่เขาต้องการ ผมไม่สามารถทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่หลับตาปี๋ แล้วปล่อยให้เขาบังคับไปตามใจ
“อ้า~~~~~~~~ ” น้ำสีขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้งเต็มโพรงปากของผม ผมพยายามจะถอนปากออกอีกครั้ง แล้วคายมันทิ้ง
“ห้ามคาย!!!! กลืนมันลงไป!!!” ร่างสูงกดท้ายทอยผมไว้อีกครั้ง แล้วบังคับให้ผมกลืนมันลงไป ผมจำใจกลืนลงไปทั้งน้ำตาจนหมด ร่างสูงถอนแก่นกายออกจากปากของผม แล้วพลักให้ผมลงไปนอนบนเตียง
“แทมิน....นายเป็นของพี่แล้วนะ.....นายเป็นเด็กที่น่ารักมากๆ เลย.....รู้มั้ย?” พี่มินโฮกระซิบข้างหูผม ก่อนที่สติของผมจะเริ่มหลุดลอยไปแล้วดำดิ่งสู่ห้วงนิทราอันเลวร้าย
.
.
.
หลังจากวันนั้นผมก็ได้ข่าวว่า พี่อนยูกับพี่มินโฮเลิกกัน
พี่อนยูออกไปข้างนอกทุกคืน บางวันก็ไม่กลับมาบ้านเลย ผมไม่รู้ว่าพี่เค้าหายไปไหน แต่ทุกครั้งที่เจอหน้ากัน ไม่ว่าตอนอยู่ที่บ้าน หรือ บังเอิญเจอกันข้างนอก ก็เหมือนกับว่าพี่เค้าจะหลบหน้าผมอยู่ทุกครั้ง
ผมได้แต่ภาวนา ขออย่าให้เป็นอย่างที่ผมคิด
......อย่าให้พี่สองคน เลิกกันเพราะผมเป็นต้นเหตุเลย.......
.
.
.
ตอนเย็นหลังจากกลับจากโรงเรียน ผมแวะไปเที่ยวเล่นกันเพื่อนก่อน แล้วจึงค่อยกลับบ้าน
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ในบ้านมีเพียงแค่ผมคนเดียวเท่านั้นที่ใช้ชีวิตอยู่
หลังจากที่กินข้าว ล้างจาน พับผ้า และ จิปาถะเสร็จ ผมก็ปิดบ้านขึ้นห้องตัวเอง แต่พอผมเปิดประตูเข้าไป ก็มีมือหนาๆ ยื่นมาจับที่ข้อมือของผมแล้วฉุดผมเข้าไปในห้อง พร้อมกับปิดประตูเสียงดัง ร่างสูงๆ นั้น โอบกอดผมไว้แน่น ผมที่ตอนนี้กำลังตกใจอยู่ พยายามพลักให้คนตรงหน้าออกไป
.....หมอนี่คือใครอะ??.....
.
.
.
“ไม่เจอกันนานนะ แทมิน คิดถึงฉันมั้ย?” ร่างสูงก้มหน้าลงมาข้างๆ ใบหู แล้วเอ่ยถอยคำที่ทำให้ผมต้องเบิกตากว้าง
“O_O!!!!....พะ..พี่มินโฮ !!!!” ผมหันไปมองหน้าร่างสูงอย่างกลัวๆ....
“พี่คิดถึงนายมากเลย รู้มั้ย?” พี่มินโฮเอ่ยออกมา พลางเอาหน้าซุกไซ้รซอกคอผม
“!!!! พะ..พี่ทำอะไรน่ะ!!!! ปล่อยผมนะ !!!”
ผมผลักพี่มินโฮออก แล้วรีบวิ่งไปที่ประตู แต่ไม่ไว้เท่าอีกคนหนึ่ง แขนแกร่งจับข้อมือผมไว้ได้ แล้วเหวี่ยงผมให้ลงไปนอนกับเตียง ผมตะเกียดตะกายถอยหนีไปจนเกือบชิดขอบเตียงอีกฝังหนึ่ง แต่พี่มินโฮจับข้อเท้าของผมแล้วลากผมให้เข้ามาใกล้ ก่อนจะขึ้นคร่อมตัวผมไว้ ใบหน้าคมซุกไซร้ที่ซอกคอของผมอย่างหิวกระหาย ผมพยายามดิ้นไปมา มือทั้ง 2 ข้างพยายามดันอกแกร่งของพี่มินโฮให้ออกไป
พี่มินโฮรวบแขนทั้ง 2 ข้างของผมไว้แล้วจับมันยกขึ้นเหนือหัว แล้วปลดเข็มขัดนักเรียนที่กางเกงของผมมาผูกข้อมือผมไว้แน่น แน่นเสียจนสามารถเรียกเลือดสีแดงสดจากข้อมือได้ ใบหน้าคมยังซุกไซ้รที่ซอกคอของผมอย่างต่อเนื่อง ครั้งนี้คงเป็นอีกครั้งที่ผมไม่สามารถหนีจากผู้ชายคนนี้ไปได้.....
“อ้า.... ทะ....ทำไม......ฮึก...พี่ต้องทำกับผมแบบนี้ด้วย.....” เสียงสะอื้นถามของผม ทำให้พี่มินโฮหยุดการกระทำ ก่อนที่จะหันหน้ามาสบตากับผม
“......เพราะ....พี่รักนายไง....” พี่มินโฮตอบสายตาจริงจัง แต่มันกลับทำให้ผมรู้สึกแย่
“..แต่....ผมไม่ได้รักพี่.....ผมมีคนที่ผมรักแล้วนะ.....” ถึงมันจะเป็นเพียงแค่คำโกหก เพื่อให้พี่เลิกยุ่งกับผมก็เถอะ..
“...นายจะรักใครพี่ไม่สน...แต่พี่รักนาย และพี่จะทำให้นายรักพี่ให้ได้....” มินโฮตอบออกมาอย่างคนดื้อรั้น
“มะ..ไม่!!! ผมไม่มีทางรักพี่หรอก!!...ฮืออออออ” ผมปฏิเสธไปทั้งน้ำตา เพราะผมไม่มีทางรักพี่มินโฮได้จริงๆ ในเมื่อพี่ทำให้ผมกับพี่อนยูมองหน้ากันไม่ติด
“.....นายทำให้พี่โมโหแล้วนะ!!..” มินโฮส่งสายตาเย็นชามาให้
“ฮือออออ....พี่ใจร้าย....อื้อออออออ...” มินโฮกดจูบลงมาอย่างรุนแรง ริมฝีปากเริ่มบวมเจ่อและมีเลือดซึมออกมา ผมพยายามจะขัดขืนอีกครั้งแต่มันไม่เป็นอย่างที่คิดเอาเสียเลยในเมื่อมือของผมถูกมัดอยู่อย่างนี้ แค่ขยับนิดเดียวขอบเข็มขัดก็บาดเอาแล้ว
“.....วันนี้นายเป็นเด็กดื้อนะ.....รู้มั้ยว่าเด็กดื้อต้องโดนอะไร....” พี่มินโฮผละปากออกแล้วเลื่อนริมฝีปากลงมากระซิบเบาๆ ข้างใบหู ทำให้ผมชาวาบไปทั้งตัว เมื่อได้ยินถ้อยคำนั้น
.......ไม่นะ ไม่... ไม่เอาอีกแล้วนะ......
.......ได้โปรด ใครก็ได้ช่วยผมด้วย......
.
.
.
“...........”
ผมได้แต่นิ่งเงียบ เพราะรู้ดีว่าในสถานะการณ์แบบนี้ผมมีแต่จะเสียบเปรียบ ยิ่งผมโวยวายมากเท่าไร ผมก็ต้องโดนกระทำมากเท่านั้น...... ทำไม...ทำไม ต้องเป็นผมด้วย.... หรือว่าผมควรจะรักพี่มินโฮ ถ้ารัก...ผมอาจจะไม่ต้องเจ็บมากขนาดนี้ก็ได้....
.......ผมจะทำยังไงดี.......
“....เงียบอย่างนี้ แสดงว่าเต็มใจใช่มั้ย”
ไม่รอช้าพี่มินโฮรีบถอดกางเกงผมออก ผมสะดุ้งเฮือกทันที แล้วพยายามดิ้น แต่ดูเหมือนว่าผมจะได้สติช้าไป
มือหนาจับแก่นกายของร่างบางขยับขึ้น ลง อย่างรวดเร็ว จนทำให้ผมต้องครางออกมาพร้อมกับหยาดน้ำตาที่เริ่มไหลอาบแก้ม
“....เรียกพี่หน่อยสิ..แทมิน...”
“...พะ..พี่มิน...ฮะ..โฮ.....อื้มม.....อ้า~~~~~~~~...”
เสียงครางหวานเรียกชื่อของคนที่กระทำ ทำให้จังหวะของมือเร็วขึ้น อีกไม่นานน้ำสีมุขก็กำลังจะได้รับการปลดปล่อย แต่... มือหนากลับหยุดลงซะดื้อๆ
“........แฮ่กๆๆ......”
ผมหอบตัวโยน ดีใจจังที่ในที่สุดก็หยุดลง แต่ความดีใจของผมมันอยู่ได้ไม่นานหรอก
พี่มินโฮจับขาทั้งสองข้างของผมแยกออกจากกัน แก่นกายอันใหญ่จัดการแทรกตัวเขามาในช่องทางรัก โดยไม่มีการเปิดทางก่อน ถึงจะไม่รวดเร็วเหมือนคราวก่อน แต่ความรุนแรงมันกลับเพิ่มมากขึ้น
“อ๊ะ!! ....อ้า~~~....จะ..เจ็บบบบบ!!!!....ฮึกก..ฮืออออ..”
เสียงประท้วงของผมดังขึ้น แต่ไม่ได้ช่วยให้พี่มินโฮหยุดการกระทำลงแม้แต่น้อย
มือหนาจับสะโพกผมไว้แน่น แล้วขยับเข้าออกในจังหวะที่รวดเร็ว เร็วจนรู้สึกเหมือนร่างกายจะแตกสลาย
เสียงครางด้วยความเจ็บปวดยังคงถูกส่งออกมาเรื่อยๆ น้ำตาก็ยังคงไหลรินออกมา ร่างสูงเองก็ยังขยับถี่ขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน ไม่นานน้ำสีขุ่นก็ถูกปลดปล่อยออกมาเต็มช่องทางรัก
พี่มินโฮจัดการใช้ปากครอบครองแก่นกายของผมอีกครั้ง แล้วขยับเข้าออกอย่างช้าๆ ตั้งแต่ส่วนปลายจนมิดแท่ง แถมลิ้นร้อนยังตวัดเพื่อสร้างความเสียวซ่านให้อีก
เสียงครางหวานยิ่งช่วยสร้างอารมณ์ให้แก่ร่างสูงมากขึ้น ผมบิดกายไปมาอย่างทรมาน อุณหภูมิข้างในร่างกายสูงขึ้นจนทำให้ตาพล่ามัวไปหมด... ในที่สุดน้ำสีขุ่นก็ถูกปลดปลอยออกมาเต็มโพรงปากของมินโฮ แถมร่างสูงก็ยังดูดกลืนลงไปอย่างอร่อยเหมือนเดิม แต่คราวนี้ไม่เก็บความอร่อยไว้คนเดียว
ริมฝีปากหนาประกบเข้าที่ริมฝีปากของผมอีกครั้ง ลิ้นหนาส่งน้ำสีขุ่นของผมมาให้ตัวผมเองได้ลิ้มลองรสชาติของมัน.....
พี่มินโฮผละริมฝีปากออก แล้วล้มตัวลงนอนข้างผมที่นอนหอบอยู่
“...แทมิน... นาย...รักพี่บ้างรึเปล่า ?....” มินโฮเอ่ยถามหลังจากที่ได้พักหายใจกันไปบ้างแล้ว
“..........พี่อยากรู้จริงๆ เหรอ.....” ผมเอ่ยโดยที่ไม่หันไปมองหน้าพี่มินโฮ ในขณะที่น้ำตาก็กำลังจะเอ่อล้นออกมาด้วย
“..อยากรู้สิ.....บอกพี่หน่อยได้มั้ย....” ผมยันตัวเองให้ลุกขึ้น แล้วหันหลังกลับไปมองพี่มินโฮที่กำลังนอนรอคำตอบอยู่บนเตียง
“........ผมเกลียดพี่ที่สุดเลย....” ผมลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วหวังที่จะหนีไปให้พ้นๆ แต่วงแขนหนาโอบเอวผมไว้ทัน แล้วเหวี่ยงให้ผมลงมานอนอยู่ที่เดิม และขึ้นคร่อมผมไว้ พร้อมกับกดแขนทั้งสองให้ติดเตียง
“เมื่อกี้นายพูดว่าไงนะ!!!” พี่มินโฮตะคอกใส่ผม
“......ก็พูดว่าผมเกลียดพี่ไง!!! ได้ยินรึยัง ผมเกลียดพี่!! ผมกะ..อุ๊บ!!!!” ริมฝีปากหนากระแทกจูบลงมาอย่างรุนแรง หวังที่จะลงโทษคนปากดีอย่างผม
“....ปากดีอย่างนี้คงยังไม่เข็ดสินะ งั้นขอต่ออีกรอบละกัน...” มินโฮผละปากออกแล้วเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะลุกล้ำร่างเล็กด้านล่างอีกครั้งหนึ่ง
.
.
.
......ปากดีนักใช่มั้ย อีแทมิน.......
......คืนนี้ต้องสั่งสอนซะให้เข็ด!!......
......แล้วนายต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น!!.......
.
.
.
THE END .........
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ - Bad Lift!! - ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
.
.
.
Talk with me again : อย่าว่ามินโฮ อย่าถือสาเราเลยนะ T^T แล้วก็แทมิ๊น~ หม่ามี้ขอโทษนะลูกนะ
ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการอ่าน รักทุกคน ค้า >///////< เม้นบอกความรู้สึกกันหน่อยก็ดีโน๊ะ ^^
ผิดพลาดประการใดขออภัยมานะที่นี้ด้วยค่ะ
ที่จริงมันเป็นฟิคที่นานมาแล้ว แต่ลงไว้แค่ในบ้านทรูมินเท่านั้น เราเลยลืมมันไปเลย ฮ่าาาา
ถือว่าเอามาลงกันร้างละกันนะ เพราะแค่ตอนนี้มันก็ร้างจนผีจะมาอยู่แล้ว แฮ่~
Author : MinYeong
Couple : MinHo x TaeMin ,, MinHo x …….??
Category : Yaoi
Rate : NC-19
Warning : มินโฮหื่น!! มันสั้นอีกแล้ว แต่อาจจะถึงรสมากกว่าเรื่องที่แล้ว ^ ^” (มั้ง?)
* เรื่องที่แต่งขึ้นมานี้เป็นเพียงจิตนาการและความชอบส่วนตัวของผู้แต่งเท่านั้น โปรดใช้วิจารนญาณในการอ่านด้วยค่ะ *
Author’s Talk : เรื่องนี้ เป็นฟิคแปลงค่ะ ^^'
อีกอย่าง เรทไม่มีอะไรในกอไผ่อีกเช่นเดิม เขียนกำกับไปงั้นแหละ เด็กอ่านได้ ผู้ใหญ่อ่านดี ฮิฮิ....
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ – Bad Lift!! - ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
.
.
.
“แทมิน~~~ พี่มีคนมาแนะนำให้รู้จักแหละ ^^” พี่ชายหน้าเต้าหู้ที่ห่างกับผม 4 ปี เอ่ยเสียงใส
“ใครล่ะคับพี่??” ผมเงยหน้าจากหนังสือในมือ ขึ้นมาถาม
“อิอิ ^^ นี่มินโฮ แฟนพี่เอง >///<” ผู้ชายร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ พี่ชายของผม ยิ้มให้เมื่อผมหันหน้าไปมอง
“พี่ชื่อ เชว มินโฮ นะคับ น้อง....” พี่มินโฮแนะนำตัวเองอีกรอบ
“แทมินฮะ ^^ ยินดีที่ได้รู้จัก” ผมเอ่ยแนะนำตัวเองไปบ้าง
“อ่าคับ น้องแทมิน ^^ ยินดีที่ได้รู้จัก”
“วันนี้มินโฮจะมาค้างที่บ้านด้วยนะ แทมินช่วยทำอาหารเพิ่มอีกที่ด้วยน้า~~~~” พี่อนยูเอ่ยเสียงหวาน พลางเอามือไปเกาะแขนพี่มินโฮอย่างน่ารัก
“ได้สิคับ แล้วผมจะทำเพิ่มให้ ^^” ผมตอบรับคำไป
ในระหว่างที่ผมกำลังทำอาหารอยู่ พี่มินโฮกับพี่อนยู ก็หยอกล้อเล่นกันกระหนุงกระหนิง ดูแล้วน่ารักดีจริงๆ เมื่อไรผมจะมีแฟนกะเค้าบ้างน้า~~~ อิจฉาจริงๆ เล้ย > <
ไม่นานอาหารที่ทำโดยฝีมือผม ก็ถูกเอาออกมาเสิร์ฟ ให้อีก 2 คน ได้ลิ้มลองรสชาติ ผมนั่งกินไปมองภาพคู่รักที่พลัดกันป้อนข้าวให้กันไป เห็นแล้วก็อดอมยิ้มไปด้วยไม่ได้ หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันเข้าห้องนอนของตัวเอง
ผมนั่งอ่านหนังสือไปเรื่อยๆ จนเวลาร่วงเลยไปถึง 4 ทุ่มกว่าๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ผมละสายตาจากหนังสือที่อ่าน ก่อนจะลุกขึ้นไปเปิดประตู
“อ้าว? พี่มินโฮมีอะไรเหรอคับ??” ผมถามหน้าตาใสซื่อ
“.......ให้พี่เข้าไปก่อนได้มั้ย?” พี่มินโฮถาม
“?? ฮะ เข้ามาสิคับ” ผมเปิดประตูให้กว้างขึ้น เพื่อให้พี่มินโฮเข้ามา แล้วค่อยปิดประตู
“ล็อกประตูด้วยสิ......พี่มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยไม่อยากให้ใครรบกวน” ผมมองพี่มินโฮอย่าง งงๆ แต่ก็ทำตามอย่างไม่ติดใจอะไร
“พี่มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมเหรอคับ??” ผมถามออกไป ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงข้างๆ พี่มินโฮ
“พี่คิดว่า.....พี่ชอบแทมิน....” พี่มินโฮสารภาพออกมา
“ห๊า !!!! O O!!! พะ....พี่พูดอะไรน่ะ พี่เป็นแฟนพี่อนยูนะ!!!” ผมเบิกตากว้างทันที ก่อนที่จะยันตัวเองให้ลุกขึ้นจากเตียง แต่วงแขนแกร่งของพี่มินโฮโอบเข้าที่เอวของผม แล้วดึงตัวผมให้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขา
“พี่ชอบเราจริงๆ นะ..... เป็นของพี่เถอะ”
“พะ...พี่จะทะ....อุ๊บ!!!!!”
ไม่ทันที่ผมจะได้พูด ริมฝีปากร้อนๆ ของพี่มินโฮก็ประกบเข้าที่ริมฝีปากบางๆ ของผมทันที ผมพยายามขัดขื่นเต็มที แต่มันดันส่งผลตรงกันข้าม วงแขนที่กระชับกอดแน่นขึ้น ริมฝีปากที่ถูกบดขยี้แรงขึ้นจนมีเลือดไหลออกมา ทำให้ผมแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ผมเริ่มใช้มือทุบตีประท้วงเพื่อให้รู้ว่าตอนนี้ผมหายใจไม่ออก พี่มินโฮผละริมฝีปากออกเล็กน้อย เพื่อให้ผมได้หายใจ แต่ไม่นานนัก ก็กดจูบที่รุนแรงลงมาอีกครั้ง มือหนาเริ่มซุกไซ้รไปตามแผ่นหลัง ก่อนที่จะผลักตัวผมให้ลงไปนอนกับเตียง
กระดุมค่อยๆ ถูกปลดออกทีละเม็ด ริมฝีปากหนาลากจูบลงมาที่ต้นคอพร้อมทั้งขบเม้นอย่างรุนแรงตอนนี้น้ำตาของผมมันไหลออก
มาเป็นสายแล้ว กลัวเหลือเกิน
....ผมต้องตกเป็นของคนๆ นี้จริงๆ ใช่มั้ย ไม่มีทางหนีให้ผมเลยเหรอ....
.
.
.
กางเกงถูกปลดออกแล้วโยนทิ้งไว้ข้างเตียง มือหนาค่อยๆ ลูบไล้แก่นกายของผมอย่างแผ่วเบา
“อื้ออออ.....” ใบหน้าที่แดงกร่ำเพราะความเสียวซ่านของผมเหมือนเป็นการปลุกอารมณ์ให้ร่างสูงเสียมากก
ว่า
ริมฝีปากหนาค่อยๆ เลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆ จนในที่สุดก็ถึงจุดอ่อนไหว ร่างสูงใช้ลิ้นเลียตรงส่วนปลายเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของคนด้านล่างจากนั้นจึงใช้ปากเข้า
ครอบครองแก่นกายแล้วขยับขึ้น ลง เป็นจังหวะสม่ำเสมอ จากช้าๆ เริ่มเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้น เร็วขึ้น และ เร็วขึ้นอีก
“อ้า~~~ ฮึกก...อื้อออออ พะ....พี่มินโฮ.ผะ.....ผมจะไม่.....หะ..ไหวแล้ว.....นะ.....” ผมครางออกมาอย่างเสียวซ่าน ร่างกายบิดไปมาอย่างทรมาน
“ไม่ไหว ก็ไม่ต้องทนสิคับ....” พี่มินโฮถอดปากออกแล้วพูดขึ้น ก่อนจะครอบครองแก่นกายของผมด้วยปากอีกครั้งหนึ่ง แล้วขยับขึ้น ลง ในจังหวะที่เร็วขึ้นกว่าเดิม
“อื้มมมมม~~.....อ้า....ผมจะ...อื้มมมม....อ้า~~~~~~~ ” น้ำสีขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาเต็มโพรงปากของคนร่างสูง แถมร่างสูงยังดูดกลืนจนไม่เหลือสักหยด หลังจากถูกปลดปล่อย สติของผมก็แทบจะหลุดลอย
“คราวนี้พี่ขอบ้างนะ.....” ร่างสูงใช้ปลายลิ้นร้อนเลียช่องทางรักของร่างบาง อย่างโหยหา ทำเอาผมถึงกับสะดุ้งโหยง
“อ๊ะ!!! ....พะ..พี่จะทำ..แฮ่กๆๆ....อะไรอะ...อีก....” ผมถามออกไปอย่างเหนื่อยหอบจากกิจกรรมเมื่อครู่นี้
“ไม่ต้องกลัวนะ เด็กดี พี่ไม่ทำเราเจ็บหรอก” พี่มินโฮเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยน หวังจะให้ผมผ่อนคลาย แต่ว่ามันใช้กับผมตอนนี้ไม่ได้หรอกเนื้อตัวที่สั่นเทาของผมบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าผ
มกลัว ผมกลัวมาก กลัวมากจริงๆ
“ฮึกกกก....ฮือออออออออ....พะ..พี่อย่าทำอะไรผมเลยนะ...ฮือออออ” หยาดน้ำตาแห่งความกลัวถูกขับออกมาเป็นสาย แต่มันไม่ได้กระทบส่วนใดของคนร่างสูงตรงหน้าเลย
นิ้วเรียว 2 นิ้ว ถูกสอดเข้าไปทางช่องทางรักอย่างรวดเร็ว พลางขยับเข้าออกช้าๆ เพื่อให้ช่องทางรักคุ้นเคย หลังจากนั้นก็เคลื่อนวนไปวนมา เหมือนกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง
ผมสะดุ้งเมื่ออยู่ๆ นิ้วเรียวได้ไปโดนจุดๆ หนึ่งเข้า มันทำให้ผมเสียวซ่านไปทั้งตัว
นิ้วเรียวถูกดึงออกมาอย่างช้าๆ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยแก่นกายของคนร่างสูง ไม่ทันที่ผมจะได้ตั้งตัว ร่างสูงก็กระแทกแก่นกายเข้ามาในช่องทางรักอย่างรุนแรง
“อุ๊ก!!!!!.......” ผมถึงกับจุกกับแรงกระแทก รับรู้ถึงการฉีกขาดของกล้ามเนื้อ เนื่องจากของเหลวอุ่นๆ ที่ไหลย้อยออกมาถึงต้นขา
ร่างสูงจับสะโพกของผมไว้ แล้วขยับสะโพกของตัวเองเข้า-ออก เป็นจังหวะ และเน้นย้ำที่จุดกระสั่นนั้นหลายครั้ง จนผมต้องครางออกมา
“อื้มมมมมม....แทมิน...พะ..พี่จะ...อื้มม........อ้า~~~” ร่างสูงปล่อยน้ำสีขุ่นนั้นออกมาเต็มช่องทางรัก ก่อนจะถอดแก่นกายขนาดใหญ่นั้นออกมา แล้วยัดใส่ปากของผม
ผมเบิกตากว้างด้วยความตกใจ พยายามถอนปากออก แต่มือหนากลับกดท้ายทอยผมไว้แน่น แล้วขยับศรีษะของผมเข้า-ออก ตามจังหวะที่เขาต้องการ ผมไม่สามารถทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่หลับตาปี๋ แล้วปล่อยให้เขาบังคับไปตามใจ
“อ้า~~~~~~~~ ” น้ำสีขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้งเต็มโพรงปากของผม ผมพยายามจะถอนปากออกอีกครั้ง แล้วคายมันทิ้ง
“ห้ามคาย!!!! กลืนมันลงไป!!!” ร่างสูงกดท้ายทอยผมไว้อีกครั้ง แล้วบังคับให้ผมกลืนมันลงไป ผมจำใจกลืนลงไปทั้งน้ำตาจนหมด ร่างสูงถอนแก่นกายออกจากปากของผม แล้วพลักให้ผมลงไปนอนบนเตียง
“แทมิน....นายเป็นของพี่แล้วนะ.....นายเป็นเด็กที่น่ารักมากๆ เลย.....รู้มั้ย?” พี่มินโฮกระซิบข้างหูผม ก่อนที่สติของผมจะเริ่มหลุดลอยไปแล้วดำดิ่งสู่ห้วงนิทราอันเลวร้าย
.
.
.
หลังจากวันนั้นผมก็ได้ข่าวว่า พี่อนยูกับพี่มินโฮเลิกกัน
พี่อนยูออกไปข้างนอกทุกคืน บางวันก็ไม่กลับมาบ้านเลย ผมไม่รู้ว่าพี่เค้าหายไปไหน แต่ทุกครั้งที่เจอหน้ากัน ไม่ว่าตอนอยู่ที่บ้าน หรือ บังเอิญเจอกันข้างนอก ก็เหมือนกับว่าพี่เค้าจะหลบหน้าผมอยู่ทุกครั้ง
ผมได้แต่ภาวนา ขออย่าให้เป็นอย่างที่ผมคิด
......อย่าให้พี่สองคน เลิกกันเพราะผมเป็นต้นเหตุเลย.......
.
.
.
ตอนเย็นหลังจากกลับจากโรงเรียน ผมแวะไปเที่ยวเล่นกันเพื่อนก่อน แล้วจึงค่อยกลับบ้าน
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ในบ้านมีเพียงแค่ผมคนเดียวเท่านั้นที่ใช้ชีวิตอยู่
หลังจากที่กินข้าว ล้างจาน พับผ้า และ จิปาถะเสร็จ ผมก็ปิดบ้านขึ้นห้องตัวเอง แต่พอผมเปิดประตูเข้าไป ก็มีมือหนาๆ ยื่นมาจับที่ข้อมือของผมแล้วฉุดผมเข้าไปในห้อง พร้อมกับปิดประตูเสียงดัง ร่างสูงๆ นั้น โอบกอดผมไว้แน่น ผมที่ตอนนี้กำลังตกใจอยู่ พยายามพลักให้คนตรงหน้าออกไป
.....หมอนี่คือใครอะ??.....
.
.
.
“ไม่เจอกันนานนะ แทมิน คิดถึงฉันมั้ย?” ร่างสูงก้มหน้าลงมาข้างๆ ใบหู แล้วเอ่ยถอยคำที่ทำให้ผมต้องเบิกตากว้าง
“O_O!!!!....พะ..พี่มินโฮ !!!!” ผมหันไปมองหน้าร่างสูงอย่างกลัวๆ....
“พี่คิดถึงนายมากเลย รู้มั้ย?” พี่มินโฮเอ่ยออกมา พลางเอาหน้าซุกไซ้รซอกคอผม
“!!!! พะ..พี่ทำอะไรน่ะ!!!! ปล่อยผมนะ !!!”
ผมผลักพี่มินโฮออก แล้วรีบวิ่งไปที่ประตู แต่ไม่ไว้เท่าอีกคนหนึ่ง แขนแกร่งจับข้อมือผมไว้ได้ แล้วเหวี่ยงผมให้ลงไปนอนกับเตียง ผมตะเกียดตะกายถอยหนีไปจนเกือบชิดขอบเตียงอีกฝังหนึ่ง แต่พี่มินโฮจับข้อเท้าของผมแล้วลากผมให้เข้ามาใกล้ ก่อนจะขึ้นคร่อมตัวผมไว้ ใบหน้าคมซุกไซร้ที่ซอกคอของผมอย่างหิวกระหาย ผมพยายามดิ้นไปมา มือทั้ง 2 ข้างพยายามดันอกแกร่งของพี่มินโฮให้ออกไป
พี่มินโฮรวบแขนทั้ง 2 ข้างของผมไว้แล้วจับมันยกขึ้นเหนือหัว แล้วปลดเข็มขัดนักเรียนที่กางเกงของผมมาผูกข้อมือผมไว้แน่น แน่นเสียจนสามารถเรียกเลือดสีแดงสดจากข้อมือได้ ใบหน้าคมยังซุกไซ้รที่ซอกคอของผมอย่างต่อเนื่อง ครั้งนี้คงเป็นอีกครั้งที่ผมไม่สามารถหนีจากผู้ชายคนนี้ไปได้.....
“อ้า.... ทะ....ทำไม......ฮึก...พี่ต้องทำกับผมแบบนี้ด้วย.....” เสียงสะอื้นถามของผม ทำให้พี่มินโฮหยุดการกระทำ ก่อนที่จะหันหน้ามาสบตากับผม
“......เพราะ....พี่รักนายไง....” พี่มินโฮตอบสายตาจริงจัง แต่มันกลับทำให้ผมรู้สึกแย่
“..แต่....ผมไม่ได้รักพี่.....ผมมีคนที่ผมรักแล้วนะ.....” ถึงมันจะเป็นเพียงแค่คำโกหก เพื่อให้พี่เลิกยุ่งกับผมก็เถอะ..
“...นายจะรักใครพี่ไม่สน...แต่พี่รักนาย และพี่จะทำให้นายรักพี่ให้ได้....” มินโฮตอบออกมาอย่างคนดื้อรั้น
“มะ..ไม่!!! ผมไม่มีทางรักพี่หรอก!!...ฮืออออออ” ผมปฏิเสธไปทั้งน้ำตา เพราะผมไม่มีทางรักพี่มินโฮได้จริงๆ ในเมื่อพี่ทำให้ผมกับพี่อนยูมองหน้ากันไม่ติด
“.....นายทำให้พี่โมโหแล้วนะ!!..” มินโฮส่งสายตาเย็นชามาให้
“ฮือออออ....พี่ใจร้าย....อื้อออออออ...” มินโฮกดจูบลงมาอย่างรุนแรง ริมฝีปากเริ่มบวมเจ่อและมีเลือดซึมออกมา ผมพยายามจะขัดขืนอีกครั้งแต่มันไม่เป็นอย่างที่คิดเอาเสียเลยในเมื่อมือของผมถูกมัดอยู่อย่างนี้ แค่ขยับนิดเดียวขอบเข็มขัดก็บาดเอาแล้ว
“.....วันนี้นายเป็นเด็กดื้อนะ.....รู้มั้ยว่าเด็กดื้อต้องโดนอะไร....” พี่มินโฮผละปากออกแล้วเลื่อนริมฝีปากลงมากระซิบเบาๆ ข้างใบหู ทำให้ผมชาวาบไปทั้งตัว เมื่อได้ยินถ้อยคำนั้น
.......ไม่นะ ไม่... ไม่เอาอีกแล้วนะ......
.......ได้โปรด ใครก็ได้ช่วยผมด้วย......
.
.
.
“...........”
ผมได้แต่นิ่งเงียบ เพราะรู้ดีว่าในสถานะการณ์แบบนี้ผมมีแต่จะเสียบเปรียบ ยิ่งผมโวยวายมากเท่าไร ผมก็ต้องโดนกระทำมากเท่านั้น...... ทำไม...ทำไม ต้องเป็นผมด้วย.... หรือว่าผมควรจะรักพี่มินโฮ ถ้ารัก...ผมอาจจะไม่ต้องเจ็บมากขนาดนี้ก็ได้....
.......ผมจะทำยังไงดี.......
“....เงียบอย่างนี้ แสดงว่าเต็มใจใช่มั้ย”
ไม่รอช้าพี่มินโฮรีบถอดกางเกงผมออก ผมสะดุ้งเฮือกทันที แล้วพยายามดิ้น แต่ดูเหมือนว่าผมจะได้สติช้าไป
มือหนาจับแก่นกายของร่างบางขยับขึ้น ลง อย่างรวดเร็ว จนทำให้ผมต้องครางออกมาพร้อมกับหยาดน้ำตาที่เริ่มไหลอาบแก้ม
“....เรียกพี่หน่อยสิ..แทมิน...”
“...พะ..พี่มิน...ฮะ..โฮ.....อื้มม.....อ้า~~~~~~~~...”
เสียงครางหวานเรียกชื่อของคนที่กระทำ ทำให้จังหวะของมือเร็วขึ้น อีกไม่นานน้ำสีมุขก็กำลังจะได้รับการปลดปล่อย แต่... มือหนากลับหยุดลงซะดื้อๆ
“........แฮ่กๆๆ......”
ผมหอบตัวโยน ดีใจจังที่ในที่สุดก็หยุดลง แต่ความดีใจของผมมันอยู่ได้ไม่นานหรอก
พี่มินโฮจับขาทั้งสองข้างของผมแยกออกจากกัน แก่นกายอันใหญ่จัดการแทรกตัวเขามาในช่องทางรัก โดยไม่มีการเปิดทางก่อน ถึงจะไม่รวดเร็วเหมือนคราวก่อน แต่ความรุนแรงมันกลับเพิ่มมากขึ้น
“อ๊ะ!! ....อ้า~~~....จะ..เจ็บบบบบ!!!!....ฮึกก..ฮืออออ..”
เสียงประท้วงของผมดังขึ้น แต่ไม่ได้ช่วยให้พี่มินโฮหยุดการกระทำลงแม้แต่น้อย
มือหนาจับสะโพกผมไว้แน่น แล้วขยับเข้าออกในจังหวะที่รวดเร็ว เร็วจนรู้สึกเหมือนร่างกายจะแตกสลาย
เสียงครางด้วยความเจ็บปวดยังคงถูกส่งออกมาเรื่อยๆ น้ำตาก็ยังคงไหลรินออกมา ร่างสูงเองก็ยังขยับถี่ขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน ไม่นานน้ำสีขุ่นก็ถูกปลดปล่อยออกมาเต็มช่องทางรัก
พี่มินโฮจัดการใช้ปากครอบครองแก่นกายของผมอีกครั้ง แล้วขยับเข้าออกอย่างช้าๆ ตั้งแต่ส่วนปลายจนมิดแท่ง แถมลิ้นร้อนยังตวัดเพื่อสร้างความเสียวซ่านให้อีก
เสียงครางหวานยิ่งช่วยสร้างอารมณ์ให้แก่ร่างสูงมากขึ้น ผมบิดกายไปมาอย่างทรมาน อุณหภูมิข้างในร่างกายสูงขึ้นจนทำให้ตาพล่ามัวไปหมด... ในที่สุดน้ำสีขุ่นก็ถูกปลดปลอยออกมาเต็มโพรงปากของมินโฮ แถมร่างสูงก็ยังดูดกลืนลงไปอย่างอร่อยเหมือนเดิม แต่คราวนี้ไม่เก็บความอร่อยไว้คนเดียว
ริมฝีปากหนาประกบเข้าที่ริมฝีปากของผมอีกครั้ง ลิ้นหนาส่งน้ำสีขุ่นของผมมาให้ตัวผมเองได้ลิ้มลองรสชาติของมัน.....
พี่มินโฮผละริมฝีปากออก แล้วล้มตัวลงนอนข้างผมที่นอนหอบอยู่
“...แทมิน... นาย...รักพี่บ้างรึเปล่า ?....” มินโฮเอ่ยถามหลังจากที่ได้พักหายใจกันไปบ้างแล้ว
“..........พี่อยากรู้จริงๆ เหรอ.....” ผมเอ่ยโดยที่ไม่หันไปมองหน้าพี่มินโฮ ในขณะที่น้ำตาก็กำลังจะเอ่อล้นออกมาด้วย
“..อยากรู้สิ.....บอกพี่หน่อยได้มั้ย....” ผมยันตัวเองให้ลุกขึ้น แล้วหันหลังกลับไปมองพี่มินโฮที่กำลังนอนรอคำตอบอยู่บนเตียง
“........ผมเกลียดพี่ที่สุดเลย....” ผมลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วหวังที่จะหนีไปให้พ้นๆ แต่วงแขนหนาโอบเอวผมไว้ทัน แล้วเหวี่ยงให้ผมลงมานอนอยู่ที่เดิม และขึ้นคร่อมผมไว้ พร้อมกับกดแขนทั้งสองให้ติดเตียง
“เมื่อกี้นายพูดว่าไงนะ!!!” พี่มินโฮตะคอกใส่ผม
“......ก็พูดว่าผมเกลียดพี่ไง!!! ได้ยินรึยัง ผมเกลียดพี่!! ผมกะ..อุ๊บ!!!!” ริมฝีปากหนากระแทกจูบลงมาอย่างรุนแรง หวังที่จะลงโทษคนปากดีอย่างผม
“....ปากดีอย่างนี้คงยังไม่เข็ดสินะ งั้นขอต่ออีกรอบละกัน...” มินโฮผละปากออกแล้วเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะลุกล้ำร่างเล็กด้านล่างอีกครั้งหนึ่ง
.
.
.
......ปากดีนักใช่มั้ย อีแทมิน.......
......คืนนี้ต้องสั่งสอนซะให้เข็ด!!......
......แล้วนายต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น!!.......
.
.
.
THE END .........
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ - Bad Lift!! - ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
.
.
.
Talk with me again : อย่าว่ามินโฮ อย่าถือสาเราเลยนะ T^T แล้วก็แทมิ๊น~ หม่ามี้ขอโทษนะลูกนะ
ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการอ่าน รักทุกคน ค้า >///////< เม้นบอกความรู้สึกกันหน่อยก็ดีโน๊ะ ^^
ผิดพลาดประการใดขออภัยมานะที่นี้ด้วยค่ะ
ที่จริงมันเป็นฟิคที่นานมาแล้ว แต่ลงไว้แค่ในบ้านทรูมินเท่านั้น เราเลยลืมมันไปเลย ฮ่าาาา
ถือว่าเอามาลงกันร้างละกันนะ เพราะแค่ตอนนี้มันก็ร้างจนผีจะมาอยู่แล้ว แฮ่~
Tags: 2min, bad lift, sf, shot fic3 Comments